Het inzetten van een onbekend landschap als tool tot verbinden met elkaar.
Workshop:
Inzetten van een onbekend landschap
2025
Tijdens de vijfdaagse crash course van de Regeneration Academy in Spanje over regeneratieve landbouw, organiseerden Noa Schout en ik een interactieve workshop.
Met als doel om elkaar beter te leren kennen, maar om ook naar binnen te keren.
Kunnen we onze vinger leggen op waarom we zorgzaam willen leren omgaan met het landschap?
— Is daar sprake van een emotioneel motief?
De groep bestond uit verschillende nationaliteiten; ieder was daardoor bekend met een ander soort landschap. We gingen aan de slag met de vraag: “Kun je in dit voor jou onbekende landschap objecten vinden die iets zeggen over jouw relatie tot natuur?”
Vervolgens namen we plaats in een cirkel, waarin aan de hand van de gevonden objecten een openhartig gesprek plaatsvond. Er werd gedeeld waar ieders liefde voor natuur geworteld is, hoe die relatie er nu uitziet en wat onze hoop is voor de toekomst.
“Ik koos een veer. Mijn moeder is bioloog en nam mij en mijn broers en zussen altijd mee op excursie. We hadden een veldboekje waarin we de feiten opschreven die mijn moeder ons vertelde over wat we zagen. Van haar heb ik veel geleerd over planten, insecten en vogels.”
Tijdens een van de gesprekken concludeerden we dat het gebruik van een hulpmiddel — zoals deze objecten — kan helpen om een gesprek op gang te brengen over een voor sommigen abstracte vraag als deze. Zelfs als een landschap voor je onbekend is, lijkt er altijd iets te zijn dat je helpt om er verbinding mee te maken, zolang je ervoor openstaat.
Een andere ingang